از تازى - كارهاى بزرك و دشوار و كارهايى كه اهميت داشته باشد . و كارهاى ناگزير . مهام ( mah mm ) ع . ج . مهم . مهامة ( mah mat ) ا . ع . دشت و بيابان . مهامرة ( moh marat ) م . ع . هو يهامر الشئ مهامرة : او برد همه آن چيز را . مهامز ( mah mez ) ع . ج . مهمز . مهامسة ( moh masat ) م . ع . با هم راز گفتن . مهامشة ( moh macat ) م . ع . شتابى كردن با هم . مهامه ( mah meh ) ع . ج . مهمه . و ج . مهمهة . مهاميز ( mah miz ) ع . ج . مهماز . مهان ( mah n ) پ . ج . مه ( mah ) . مهان ( meh n ) پ . ج . مه ( meh ) . مهان ( moh n ) ص . ع . خوار كرده شده و ذليل كرده شده . مهان ( moh n ) ع . ج . ماهن . مهانة ( mah nat ) ا . ع . رسوايى و خوارى . و سستى و ضعف . و سبك داشت . و رجل فيه مهانة : اى ضعف و ذل . مهانة ( mah nat ) م . ع . هان هونا و هوانا و مهانة . ر . هون . مهانت ( mah nat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوارى و دونى و ذلت و فرومايگى . مهانغة ( moh naqat ) م . ع . عشقبازى كردن با زن . مهانفة ( moh nafat ) م . ع . بفسوس خنديدن مانند خنده نرم . و با هم بازى كردن ، هناف مثله . مهانل ( mah nol ) و مهانول ( mah nul ) ا . پ . ترياك و افيون . مهاواة ( moh v t ) ا . ع . سختى سير . مهاواة ( moh v t ) و مهاوأة ( moh v at ) م . ع . هاواه و هاوأه مهاواة و مهاوأة : مدارا كرد با او و آشتى نمود . و هاواه مهاواة : ستيهيد او را . مهاوة ( mah vat ) م . ع . مهو السمن مهاوة ( از باب كرم ) : آبناك گرديد روغن . مهاودة ( moh vadat ) م . ع . با هم وعده كردن و آشتى نمودن . و يكديگر را تأمل نمودن و باز گرديدن با هم . مهاوش ( mah vec ) ا . ع . هر مال غير حلالى كه از غصب و دزدى و جز آن بدست آيد . مهاوشة ( moh vacat ) م . ع . هاوشهم مهاوشة : آميخت با ايشان . مهاونة ( moh vanat ) م . ع . هو يهاون نفسه مهاونة : او نرمى مىكند با نفس خود . مهاوى ( mah vi ) و ( mah viyy ) ع . ج . مهوى و مهواء و مهواة . مهاه ( mah h ) ا . ع . ترى و تازگى . و طراوت و خوبى . و سير و گردش نرم . ر . مهه . مهاهة ( mah hat ) ا . ع . هر چيز سهل و آسان . مهاياة ( moh y t ) ا . ع . كارى كه بر آن آمادگى و موافقت و سازوارى كنند . مهايأة ( moh ya'at ) م . ع . هاياه على الامر و فيه مهايأة : ساز وارى نمود آن را در آن كار . مهايث ( moh yes ) ص . ع . افزونى نماينده . و رجل مهايث : مرد بسيار گيرنده . مهايثة ( moh yasat ) م . ع . با هم افزونى نمودن در عطا . مهايجة ( moh yajat ) م . ع . هايجه مهايجة و هياجا : برانگيخت بر آن و خشم گرفت و كارزار و كشش كرد با او . مهايص ( mah yes ) ع . ج . مهيص . مهايطة ( moh yatat ) م . ع . بانك و فرياد كردن . و نزديك گرديدن و دور شدن ، هياط مثله . مهائع ( mah 'e ' ) ع . ج . مهيع . مهب ( mahabb ) ا . ع . محل وزيدن باد . ج : مهاب . مهب ( mahab ) و ( mahabb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه از آنجا باد مىوزد و جايى كه در آنجا باد مىوزد . مهب ( mohebb ) ص . ع . آنكه از خواب بيدار مىكند . مهباب ( mehb b ) ص . ع . تيس مهباب : تكه‌اى كه نيك تيز شده باشد بگشنى و بانك كند . مهبج ( mohabbaj ) ا . ع . گران جان و كند و تنبل . مهبرج ( mohabraj ) ا . ع . زه تباه و فاسد و ناراست . مهبط ( mahbat ) و ( mahbet ) ا . ع . جاى فرود آمدن . ج : مهابط .